บล็อกนี้ผมนั่งเขียนเวลา ๐.๕๐ น. หลังจากอ่านข่าวหน้าหนังสือพิมพ์เสร็จ สิ่งที่อยากสะท้อนออกมาวันนี้ คือ ปัญหาการศึกษาที่พูดแล้วพูดอีก ว่าไม่มีคุณภาพ เดี๋ยวก็ยุบเขต เดี๋ยวก็ยุบ รวม โรงเรียนเล็ก เดี่ยวก็ รวมมัธยมประถม เดี๋ยวก็แยก ทั้งหมดนี้ ขัดหลักการที่บอกว่าการศึกษาต้องมีเอกภาพอย่างชัดเจน นโยบายการศึกษาที่ไม่หยุดนิ่ง กระโดดไปกระโดดมา วิ่งไปโน่นวิ่งไปนี้ จริงอยู่บอกว่าเป็นนโยบาย แต่นโยบายด้านการศึกษาไม่ใช่ทำวันนี้เห็นผลวันพรุ่งนี้ ยกตัวอย่าง ปฏิรูปการศึกษา หรือการประกันคุณภาพ ไปพูดที่ไหนก็ยังเหมือนเดิม เพราะ ก็คือ ความไม่มีระบบและวิธีการ มาแล้วก็ไป ผมจึงเห็นว่า การศึกษานะเวลาน้ ต้องทบทวน ทนทวนอะไรบ้าง
ตระหนัก ( Awaerness ) ลองทบทวนสิว่า พวกเราได้ตระหนักเรีองการศึกษาจริงแล้วหรือยัง
พยายาม ( Attemp) ลองทบทวนสิว่า พวกเราได้มีความมุ่งมั่นพยายามเพื่อการศึกษาหรือยัง
ผลสำเร็จ ( Achiverment) ลองทบทวนดูสิว่า ผลการประเมิน สมศ. ได้ชี้วัดคุณภาพจริงไหม
ยั่งยืน ( Accredit) ลองทบทวนดูสิว่า การศึกษาของเรามีความยั่งยืนจริงไหม
ยอมรับ ( Acceptance) ลองทบทวนดูสิว่า การศึกษาของประเทศไทยได้รับการยอมรับหรือยัง
ทั้งหมดที่ยกมา จึงอยากให้ท่านทั้งหลายได้หยุดคิด หยุดทบทวน อีกครั้ง และเราจะทำอย่างไรต่อไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น